Tijdens mijn ontdekkingsreis eerder als fotograaf ben ik uiteindelijk gaan onderzoeken wat mijn beelden werkelijk vertelden. Ik ontdekte dat mijn werk niet alleen de wereld om me heen toont, maar ook mijn manier van waarnemen weerspiegelt: gevoelig voor sferen en subtiele verschuivingen in mijn omgeving.
Door dieper in mezelf te kijken, ontstond er een vertaling van hoe ik de wereld ervaar. Mijn kunst vertrekt vaak vanuit overdenken van gebeurtenissen en de betekenis die daarin verscholen ligt. Juist vooral in onze drukke wereld waarin we afgeleid worden. In 2020 werd mijn serie bekroond tijdens een internationale kunstproject in Italië, met het thema "Spiegels van de Wereld."
Mijn werk heeft zich ontwikkeld naar het loslaten van de vaste vorm, waarbij beelden in de tijd kunnen verschuiven en nieuwe betekenis krijgen. Het blijft zich dus ontwikkelen in relatie tot het moment. Kunst maken is geen aparte identiteit geworden maar juist een natuurlijke manier van waarnemen en verwerken die eigenlijk altijd aanwezig is geweest. Zo vond deze manier van kijken haar eigen weg en ontstonden kunstwerken.
Verder heb ik in mijn leven altijd woorden gevonden die ik opschreef en verzamelde. Die woorden functioneren nu als een verlengde van het kunstwerk om het te voelen door middel van muziek. Ze functioneren als een verlengde van het kunstwerk om het te voelen door middel van muziek.
Mijn werk bestaat eigenlijk vanuit het leven zelf ? in de ontmoeting met mensen, in het alledaagse en in de stiltes ertussen.
Anita Timmermans
